Sabah üstü düşünüyorum, annesi için ağlayan ihtiyar adamın hikayesi hangi kitaptaydı diye. John Fante, Üzümün Kardeşliği romanında geçiyordu. Romandaki anlatıcının seksenlik babası her gece annesini sayıklayarak uyuyor. İşin ilginç tarafı annesini hiç görmemiş, hatırlamıyor bile. Anlatıcının annesi geceleri adam annesini sayıklayınca ona sarılarak başını okşuyor. İlerleyen bölümlerde anlatıcı  babasıyla bir yerde kalmak zorunda kalıyor ve yine ağlayarak annesini sayıklıyor adam gece uykusunda. Bu defa anlatıcı babasının başını dizine koyarak okşuyor ve yatıştırıyor adamı.