Memleket Hikayeleri’nin ortaokuldayken okumuştum. Şimdi yıllardan sonra baştan okuyunca yeni bir kitap okumuş gibi oldum. Refik Halit Karay’ın 1900’lü yılların başlarında yazdığı hikayelerden oluşuyor, sadece bir tanesinde tarih 1947. Kitap 18 tane hikayeden oluşuyor. Yatık Emine diye bir hikayeyle başlıyor, belki filme filan da çekilmiştir, ismi yabancı gelmedi ama bilmiyorum. Şeftali Bahçeleri hikayesi var, daha önceki okumamdan aklımda kalan yegane hikaye bu. Memduh Şevket’in zannediyordum bu kadar zamandır, yanılmışım. İnsanın bozuk ortamda nasıl bozulabileceğini anlatıyor. Hikayeler genelde beş para etmez insanlar üzerine kurulu. İğrenç, kötü tiplerle dolu. Okurken daraldım. Bir tek 1947 tarihli olan Bir Saldırı başlıklı hikayede insanlık yapan bir insan var. Gerisi dediğim gibi, adamı daraltıyor. Yüz yıl önce toplum eğer gerçekten böyleyse hiçbir şey değişmemiş denebilir.

İnkılap yayınları, 275 sayfa civarı.