Ayaşlı ve Kiracıları

Memduh Şevket Esendal değişik bir kişi. Uzun yıllar Atatürk ve İsmet İnönü’nün emirleri doğrultusunda milletvekilliğinden büyükelçiliğe kadar çeşitli vazifelerde bulunuyor. Yazarlığı takma isimlerle, değişik gazetelerde sürdürüyor. Ayaşlı ve Kiracıları gibi romanlarından çok hikayeleri ile meşhur. Anton Çehov’un öncüsü sayıldığı ‘durum’ hikayeciliğinin temsilcisi kabul ediliyor.

Benim yazarla tanışmam üniversite yıllarını bulur, fakat hemen tüm kitaplarını okumuşumdur. Türkçesinin duruluğu ve anlatımındaki akıcılık beni cezbetmişti sanırım. Uzun yıllardan sonra elime geçen Ayaşlı ve Kiracıları’nı sanki ilk defa okuyormuşum gibi baştan okudum. Neticede her çağda aynı şeyleri düşünmüyoruz. Bu kadar küsür yıl birkaç bin sayfa okumadan sonra Esendal yine bana akıcı ve duru geldi. Eserinin kahramanları biraz aşağı tabakadan insanlar. İster istemez acıdım Halide’ye de Faika’ya da ve hatta Fahri’ye, Ayaşlı İbrahim Efendi’ye. Ayaşlı da değişik bir tip. Eminim ki yazar hayatının bir döneminde Ayaşlı ile tanışıp romanını yazmıştır. Ayaşlı’nın kendine göre bir ahlak anlayışı var. (Hangimizin yok ki?) Kumara, afyona, zinaya bu anlayışın içerisinde yer bulabiliyor fakat dostu için gerçekten de dost bir insan. İnsanda eksik de olsa bir ahlak anlayışının olması hiç olmamasından çok daha iyi zira etik değerleri olan bir insanın hangi durumlarda ne tür davranışlarda bulunabileceğini kestirebilirsiniz. Bu açıdan Ayaşlı fena bir tip değildi benim için.

Ayaşlı ve Kiracıları, Memduh Şevket Esendal’ın 40’lı yıllarda yazdığı bir eser. 250 sayfa civarında. Bilgi Yayınevi tarafından basılmış.

Yorum Bırakabilirsiniz

yorumunuz

Bir Cevap Yazın

Paylaş
Paylaş
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE
%d blogcu bunu beğendi: