Arşivler

Son Yorumlar

Okuma Listesi

1- Birikimin Hamalları - Ali Ekber Doğan
2- 21. Yüzyılda Kapital - Thomas Piketty
3- Naylon Fiyaka - Zafer Ercan
4- Mekke'ye Giden Yol - Muhammed Esed
5- Doğru Bildiğimiz Yanlışlar - Abdülaziz Bayındır
6- Neoliberalizmin Kısa Tarihi - David Harvey
7- Ölümcül Öyküler - Edgar Allan Poe
8- Zihniyet ve Din - Sabri Ülgener
9- Bin Hüzünlü Haz - Hasan Ali Toptaş
10- Yaşayanlara Çağrı - Roger Garaudy
11- Korku ve Umut - Nihat Karademir
12- Roman Sanatı - Milan Kundera
13- Günlerin Getirdiği - Nurullah Ataç
14- Görme Biçimleri - John Berger
15- Niteliksiz Adam - Robert Mussil
16- Mit ve Anlam - Levi Strauss
17- Anlatı Ormanlarında Altı Gezinti - Umberto Eco
18- Fontamara - Ignazio Silone
19- Halil Şerif Paşa - Michele Haddad

Oğullar ve Rencide Ruhlar

Oğullar ve Rencide Ruhlar polisiye bir roman aslında. Klasik polisiye romanlardan farklı birkaç yönü olabilir ama en belirgini bu kitaptaki zehir hafiyenin henüz beş yaşında olması. Beş yaşında olması da belki mevzu olmayabilir ama otuz beş yaşındaki bir insanın duygu ve düşüncelerine sahip olması kitabı biraz uyduruklaştırmış. Kötü anlamda söylemiyorum uyduruk kelimesini zira kitabın yazarı Alper Canıgüz bir röportajında kendini böyle tanımlamış. Sevdiği yazarlardan da bahsederken uydurukçu demiş canım Jules Verne ve hatta Zevaco için. Bu bağlamda ben de kitabı ve yazarını övmek için söylüyorum gerçekten güzel bir uyduruk olduğunu. Kitap İletişim Yayınlarından çıkmış. 200 sayfa kadar ve fiyatı 10 lira civarında. Yazarı Alper Canıgüz. Boğaziçi mezunu bir psikolog.

     Kitabın başkahramanı beş yaşındaki Alper Kamu. Yani Albert Camus’un Türkçeleşmiş ve küçülmüş hali. Bu çocuk nereden vakit bulmuş ve ne zaman başlamışsa yeryüzünde neredeyse okunmadık kitap bırakmamış bir küçük velet. Okuduğu kitaplarsa “Tutunamayanlar Takımı”nın kitapları. Oğuz Atay’dan başlayıp devam eden bir kitaplar ve düşünceler silsilesi. Bu çocuğu hiç sevmediğimi de belirteyim hemen yeri gelmişken. Ağzı bozuk, terbiyesiz ve ukala. Bir çocukta olmaması gereken her şey var gibi neredeyse. Turgut Özben’in Olric’i gibi de bir arkadaş bulmuş kendine, babasının ölmüş bir çocukluk arkadaşından bozma. Bol bol felsefe yapıyor ve bir cinayeti araştırıyor. Neticede küçük bir çocuğun küçüklerin okumaması gereken hikayesi diyebilirim kitap için.
     “İnsan kalbi bir sarkaç gibidir, ne zaman istediği bir şeye kavuşsa hemen ardından hızla aksi yöne doğru hareket eder”

Yorum Bırakabilirsiniz

yorumunuz

Bir Cevap Yazın